Неправедна казна!

Многу одамна престанав да го користам јавниот превоз. Можеби затоа што имав избор, но повеќе затоа што никогаш не сум го сакал. Денес повеќе пешачам и обврските ги завршувам без да користам превозно средство.

Но ете, по некоја случајност, решив да го користам автобусот за да стигнам од Козле до Ново Лисиче.

Едно е` се!

Биди ми дланка која ќе ме води кога сонцето силно ќе сјае,
ти си моја водилка во ноќ без месечина.
Заедно низ брдо, до дното и кон ѕвездите!

Ти

Ти со борба од која никогаш нема да се откажам, болка која сакам да ја чувствувам
И кога ќе бидеш тага, заедно ќе ја исплачеме, а на сонцето заедно ќе му се насмевнеме
Нека боли, да знам дека сум жива

Народот го краси градот,народот го прави грд! Не е до спомениците, до нас е!

Не се спомениците тие што го нагрдуваат градот, туку кафеаните со српски турбо фолк и тераси до коритото на Вардар и сите тие што ги оставаат парите таму!

Куќа во полето на соништата

Зборовите летаат  како пеперутки. Ги фаќа со старата мрежа и остава порака : „ Чувај ги тие мисли, немам друго наследство да ти оставам.“
„ Елегија- ехо на тагата “ - запиша. Иако никогаш ја немаше формата, таква беше содржината.
Зар е важно?
За себе велеше дека  не е` единствена, ниту  уникатна, затоа што мислеше дека секој од нас се препознава во нечија приказна, тага, љубов или солза.
И таа го слушаше нејзиниот живот испеан во песна. Сигурно некој го чита својот во нејзината поезија.

Вистински потег

Да бидеме реални и да гледаме малку позитивно на работите.
Нам ни беше потребен искусен борец, па затоа нашата Влада реши да го постави за министер Талат Џафери .

Ходник на мигот

Се отвараат,  па силен провев ќе предизвика гласно трескање. Пак ќе се отворат, но разминувањето на различните ветришта повторно затвараат. Во таа темнина се слушаат само звуците. Не можеш да видиш, но затоа секое чувство е посилно.

Во тој миг вистински се доживуваат. Од чувства преминуваат во вистина.

Ќе се појави некоја бела светлина, но е брза како крадец.

А таа....